Share |

Helbest

  Kurd siberoja xwe tîne bîra xwe dema ez serdana wî dikim û wî bi bermailkê tozê dûr dike dûr ji min biçe ji ber ku çiya ew çiyan e û Vodka vedixwe ta nîgaş bide alîkî ez di ne rastî guhêzê de rêwiyekim û qulinga teres birayên minên sersam in û ji ser nasnameyê xwe sihan dadiweşîne nasnama min zimanê min e

Rabe helbestvano!! Rabe di navbera ken û girî de Destên xwe bi ava behrê şil bike!! Rabe di navbera helbest û hêviyê de Kolanên Amûdê bi xewnên xwe kil bike!! Rabe Xerîbo!! Rabe dîwarê xerîban bi bêrîkirina xwe bixemilîne!! Rabe di şevê de biçurise û dilê min bi agirê xwe bişewitîne!!   ****

  Lehengo Nûrî Dersim! Bijî Çiyayê Dersim Jiyana te ya dijwar Va ez bi zêr dirêsimز Bi saya kesên wek te Buhişt bibe mala te. Xweş silava bigihîn Wan şehîdên rêka te; Seyid Riza û Şêx Seîd, Wan sofiyên wek Egîd Xwîn rijandin bi merdî Bi azadî, bûn mirîd. Bo rêka te î dijwar

  ez bi pêpelokên rastî û zanastiyê ber bi kamilbûn û arifbûnê ve hildikişim li ser rêya aqil û mantiqa felsefê bêrawestan dimeşim     tûrikê pêşeroja nediyar bi îlhama eşqa nûraniyê dadigirim rengê wêneya fazîlet û heqîqetê li albûma qîblegeha derûniya xwe

Ber bi destên te ve, evîn tê. Li ser baskên wê giyanê min diponije. Evîn li ser destên te şipya radiweste!! Tu û ew di eşqa min de, di raza min de, neçar dimînin û ta destê sibehê dihizirin... O1.06.2022   ***

  Bawer bike Yar Îro çelê min e Ku ez bê te mirî me. . Rojê çel cara Giyanê min Berê xwe dide Singa te. .?. Bê te jiyan xave Bê te ez tî me. Birçî me. Kani yê Evîn ê Zuhabûn Meçiqîn. Xwunavê hêvi ya ji pelê Dara min Berê xwe guherîn.

      Emê li dora gerdûnê bifirin giyanên xwe weşan bikin mîna nameyên evîndarên windayî hêviyên xwe bi  rêyên peyvan weşan bikin volkan êrîşî me dike ji ber çi mirov evîndarê xemgîniya xwe ye  ey firindeya min  qêrîna min dubare bike  ji germbûna sîngê  te 

    Veqetandina min Ji ref û mana li şûn Wara Ji şert û mercên Bendewariya te bû Û xwesteka min Ma nixumandî Di bexçikê poşmaniyê   De ka em De ka em barana buhara qederê Ji ewrên stewr Bi dizin De ka em keskesoran Ji sînga asoyên berz û bilind Bi dizin

Îro ez li rex dareke sêwî Li tenîşt hîmeke devliken û serxweş Li çiyayê Lêlunê Di bin bareneke buharî de Li gundê xwe rûnîştî me Min çavên xwe jî bi bîriya te kil dane Zû were!.. Min deriya gulistana sînga xwe Li ser piştê vekiriye Tikaye!.. Îro li hespê rewan sîwar nebe!

  Razê.. Dixwazim bi dizî.. Bi tenê Navika demê vekolim Tewla şevê dirêjbikim Çima para min Biharên kurmlêketîne Çima li ber deriyê min Dergevanên ji hêviyan reviyayî ne Ne ez Li serê çiyayên rût Rojê werbêj dikim Ne roj Baskên qulingan bi ser min de Vedigre Razê..

Ez im generalê payizê.. Ez ê tu carî xêr nedî Ez general im.. Generalê bi hezaran darên rût û bi milyaran pelên weşiyayî   Ez im generalê payîzê.. Şifqeya li serê min ewr e Û stêrkên li ser milê min çend pelên çilo yên rengzîvî Sakoyê li min nerme ba ye

Min got   Min got û min got Ta ku Gotin û peyvê min Di bin lingê tirs û şermezariyê de Ji keçikanî ketin Min deyaxa dil Li ser rûpelên jînê bê nerx firot Ta ku mûm û ronakên min Di civatên şanogeriyê de Bi navdarî vêketin Min ferhenga baweriyan Bi pêtên xweziyên dil sot

Wêneyin ji paxila Efrînê yan Efsaneya zeytûnan 1   Li ser rêya rêwîtîyê di navbera germa havîn û xulmaşîyê de bêxewîyê matmayî liyana dilê min dirêsa.   2   Li ser kevîya bêhrîyê jovanîya min

 Hevdemê Seydayê Cegerxwîn û Seydayê Tîrîj e, yek ji helbestvanên herî kevin e li Cizîra Rojavayê Kurdistanê ku hetanî aniha li dinê ye û hêj helbesta klasîk dinivîse.

Dibe ku hûn niha helbesta min a dawî dixwînin, dibe ya destpêkê be, Ya rastî ez nema biser destpêk û dawiya helbesta xwe ve dibin. Carê, hin helbestên min bi çêja meqamê nehawendê bûn, Hin jê bi rengê bayê, rengê avê û axê diçirisîn, We diye, çawa carna du evîndarên fedyok, bi dizî awiran diçirisînin,

Êdî Hêsir ji Baroveya Efrînê re dibêjin: Hey Hawarrrrrrrrrr Mirin li Kolanên Dil Sîwanên xwe vedigire.. Ne Xwedayekî bawerpê, ne Asmanekî parêzvan û ne Erdeke aram.. Li Dayikekê guhdarî dikim, li ber Çavên min Şîrmijê xwe bi Axê dilorîne..

Xwezî agirê Babagorgor Dareka zeytûnê ba… Mueyed Teyib  

ez bi bîranînên cemidî tijî me li êvarên bêhnteng pêsîrên hingoriya aso dimijim tîrêjên heyvê melûl melûl dibiriqin asîman xeman li hinava şewitî dibarîne berê xwe didim çolistanên ziwa li ser rêya heqîqetê siwarê hespê kumeyt im eniya qedera mirineke bêwext

AMÛDA MIN

LEZ Wexata min nîne .... Di rabûn û rûniştina xwe de Ez bilezim Di xwarin û vexwarinê de Ez bi lezim Di meş û silavdayînê de Ez bi lezim Tenê du bînvedan Bi hûrbînî lê dirawestim Vexwendina çavên te Û nivîsîna helbestê Gav û dema ji min didizin ......

vê êvarê... di xilmaşiyê de dilê min dibije te dilê min ê şûm peyadar e di qelaçên sînga te de hêlînên kewsûskan vedixepêre gûmaneke bihnperkî xwe çeng dike sifirneyê firte – firta dilxerabiyê ye gelo dibe ku careke din baran sîwana xwe venegre? û

(Ji bo Bîranîna 4 an ya koçkirina Helbestvanê navdar  şêrko Bêkes )   Jimartin  

  Dem nedema xem û giryanê ye. Jan ji êşê bihêztir e, teka zarokê bêpêngav e, çi rêya naxwaze. Di nava birînên min de, heyv giriya, ewra sahî bariya, rêvîng im, rê qetiya, di rêya min de, rê reviya.   Hizrên min li hev dicivin. Ramosanek ji lêvên mirinê axa min jibo wê ye,

  Penaberek qurnisandî Ser di ber de , Li ser çoga di pûnijê .  - min xwe gihan de tihêla wî Rawestiyam . Di rewşa wî de ramiyam Min nehişt ku bi ke dengê , xiş xiş û pêjinê . - ji nişkave serê xwe rakir Min li çavên wî meyzekir Rondikên ziwa  Ji wan di hatin xwar Kela girî , xwe di qirika wî de nagirê .