Share |

Helbest

Ji Tahir Elçî re       Minara Çarling bang bide û bêje Tahirê min Paqijê min kelemê di çavên çavsoran de parêzvanê rastîbêj tu çima bêpêjinî lingên min birîndar in bi birîna serê xwe birîna min birîndartir neke rabe û rastî bêje

      Tu stran û şevistanî kelha di nav rewrewka asîmanî duho bû min ê ji te re gotin bi gotin ber bi helbesta te ve straneke bi coş bigota   min ser guhên xwe re nebavêje di devê min de  henase   girêkên xirboqî ne ji qeşayê nexweziya bi par û ne heft xwezî bi nuha

Wergerandin ji erebî Brahîm Mehmûd   Dema ku ez dinivîsim hejtekim Mebesta min ne ku ez hejtedikim bi giştî… Mebest ku kîsê sîromê bi dawî bû û dengê pîre jinê ne hember banga nexweşvanê ya ku hîna romana evînê dixwîne ji bîst salan ve daku ji şeran bireve û bi dilê te bigre..

    bombe û napalm barandin wan balafiran devê xwe yê bi xwîn
 wek cinawiran
 berdabûn laşên kurdan
 jehra maran
 ax lê eman ax lê eman
 hawîrdor mij û dûman
 agir pêxistin 
li gund û bajaran
 şehîd ketin xwarê
 stêrk bi hezaran
 qêrîn û hawara dengê wan
 dagirtin valahiya asîmanan


Çav ji dîmenên te vala nabin Di berçavka te re di pûnijin Xemgîr ê şabîna gulê Guh ji şîretên te ranawestin Di xemximin ji wateyan   Ji kaniya xemkêşiya meremên te Ristên awazan di rijin Wateyên nermijandin ên kulan Bi hişkûrî em di hejin Pêjinên vezilî vekişiyan Di henteşa dengê qebe de Hestên me vediyar dibin

  Ji keleha pîroz ji xaka Arînan lehengîdeng bilind dibe
 bi rûmet û bi hêvî
pêl bi pêl dilîlîne
 li seranserî Cîhanê
 herkroniya xwe diçurise
 bi kelecaniya hêstsotîn
 govenda evînê diqîrim
 ji dilên melûl bîstîkên şîniyê diqurêfim
 çavên şaşekor

  Ji bejinê ve lihevhatî Gerdena te bi xwe sirme ye Herdû destên te hevrîşm in Tilî yên te pênivîs in Dengê te stiranbêjî ye Hisna te jî mêrgujî ye Dilê te toravêje Dîl kirime rike ya wî Ji min re got: tu razayî çawa di bînî? Min bersivda bi dildarî Çav û dest û guhên min tev

Ez şervanê bayê demê me Ez li dijî bazirganiya jiyanê Têkoşerim.. Ez li virim Ez sînga xaka xwe diparêzim Kirasê buharê li payiza xwe dikim Ez li virim û ji vir narim(naçim) ma ezê çawa te bi dest ê çavpahn û serpêlan ve berdim,hey xaka pîroz…!

li ber pencereya bendemanê qalpaxa çavên min yên hesretkêş qerimîn dilê xapînok di agirê dojeha evîna te de hate biraştin çirûskên rûkeniya te ya xweşik hinav li min şewitand di keservedana rojên zalim de lal û gêj bûm bi gavên şemitok ber bi bêrîkirina te ve dipekim çok li min sist bûn

Her rabirdû di hemû kolanên min de sema dike... darbestin Ji nişka ve, mîna her gergerînok û hetîketiyeke dewranî, wexer ji min xwest Hemû ramûsanên sîpeyîyê, û hezkirinên piçûkaniyê li hemû dîwaran xistin, û bi destnîşankirina perestgehin nû, xwe li ba kir. Dibe ku mîna kesekî bi hêviya nivîsandina nameyeke evînî be... bo firiştekê

    Min di rojê de stêr di hêjmartin Di şevên te çandî de li çirîskan di ramiyam Ez bibîm şivana keserên kulan Di derya mirî de li hîviyan di geriyam Bi evrazê jiyanê ve di hilpirikîm  Min li giyayê te pirsî bêy encam Dibin reşkonê te vegirtî de Ez li stûnê koşeya sar di baniyam

    Roja Ala me Hevjiyanê bi zar û zarav dike Lêbûrênê bi bask û çeng dike û Pijirandêbi deng û reng dike  

ji ezman bilindtir ji deryayê kûrtir ji cîhanê mestir ji xwezayê firehtir ji xwe û te bêtir ez ji te hezdikim ez ji te hezdikim bi banga dil dikim dil bûye bengîn rêça tev birîn bîr û bawerî bi ola evîn ez ji te hezdikim û zanim tu zana sitêra min bixwîn jê bigre nama nama dil bixwîn bi awazê hozana

  X. Cangîr   Tê bîra te Dema em diçûn ber bi bakur ve… Te ji min re digot: "Ez û hesin bûne cêwî"

Ez nema terîşan   bi dara xwezeyan ve   dialînim   Nema ez kirasê mirada   li bejna xwe dikim   Ez li dora guristana   nema dizîvirim û   li ber serê weliyan rondikan   nema dibarînim   Nema ez pêxwas diçim  

Payîzê! Di van rojên te de Beriya Mêrdînê, Di nav toz, ecac û tirabêlkê de xuya dike.. Deşta Hesinan, Bi keriyên koçerên Mîran hatiye dagirtin.. Ebe û şalikên xelkên Deşta Xelef Axa, Li ber ba dilîzin û li hev digerin.. Û her roj, em di govenda şehîdekî,

Ji bo wan qehremanên ku di grevên birçîbûnê de dem bi dem, xane bi xane  heliyane…. Çend roj derbasbûne Ji wê rojê, nizanim. Çav tarî biye Ziman êdî nagere Û qurequra hinavê ye Lê dil seranser bi hêviyan dagirtî ye Bawerî û vîn Biryardarî û wêrekî Wekî nan û av e

  ez mehkûmê şevên dirinde me êşa xeyalên xwe li ser pêlên okyanûsan dineqişînim dem min dinivisîne ez jî heyaman dixwînim herkes li biharan çîçekên rengîn berhev dike lê strî û kelemên rojên xopan jî dikevin para min li nav serma babilîsoka jiyanê dişewitim

  Hejîreke bi darê ve   Jineke ji caman kincên min dide ber xwe. Geh teng dike, geh fireh dike. Geh kin, geh dirêj... Piştçavan li bêrîkirineke venamre dide hev, û kirasê bûkaniyê bi hev dixe. Ne mûmên hineya wê vêketin; ne te, destên xwe   ji gunehan şuştin. ***

  Pêlên westayî Di hembêza Kendavên beravêtî Leylana dilekî tekoşer Qurmê vejîneke têkçûyî Û kavlên sozdariyê de Bi devê lawirekî nîvkuştî Li ser milên BO IZÊZÎ Dorpêç dike û dipêçîne

  bêdengî dilop dilop dipale paşila hêviyê malzarok stewr û giyan lal e Zimanê min bûye armancgeha tîrên jibîrkirina peyvan ferheng bûye serada ezmûna nexweşxana dînan pêjina tariyê kenê rûyê asîman winda kiriye ewrên xirab neyên naskirin mirin li evînê ziwa dibare

  Erê Seyda erê Seyda Di Sasûn da di xerzan da   Ji bo kurda te pir deng da Ji bo azadîya merda   Te mal û can û hiş tev da Bi xweydan û bi xwîn pêda   Di him ber tirk û tazîda Di cenga tirk û tacîk da   Te go :dînê me ev bêje Sitem-karîhilîn :gêje  

        EBID XELÎL Li aliyekî te şagirdên Newala Qesaban Li aliyekî din çingîna kilîtên buhuştê, Li aliyê herî qedexe jî, dayikên sirûdê bîranînan bi rondikên germ dişon.... Li aliyê şehîdan jî pirtûka azadiyê vedibe…

                                             Ji warê bav û bapîran